استفاده همزمان ضدیخ با سایر افزودنی‌ های بتن

استفاده همزمان افزودنی های بتن می تواند کیفیت بتن را به طور قابل توجهی بهبود بخشد اما باید میزان مصرف هر افزودنی، ترتیب اضافه کردن و سازگاری افزوذنی ها با یکدیگر را بدانیم. در این مطلب استفاده همزمان ضدیخ بتن با سایر افزودنی‌ ها را مورد بررسی قرار داده ایم. چرا که ترکیب ضدیخ با سایر افزودنی ها در زمستان یکی از الزامات بتن ریزی است و باید تمام نکات مربوط به آن را بدانیم.

تداخل و سازگاری انواع افزودنی با ضدیخ بتن

 کاهش دما تأثیر زیادی بر رفتار افزودنی‌ های شیمیایی بتن می گذارد و همین موضوع سبب می‌شود ترکیب همزمان تافزودنی ها با ضدیخ بتن همیشه نتیجه یکسانی نداشته باشد. آگاهی از سازگاری این مواد برای جلوگیری از تغییر زمان گیرش، کاهش کارایی و مقاومت بتن اهمیت زیادی دارد.

  • فوق‌ روان‌ کننده‌ ها

بساری از فوق‌ روان‌ کننده‌ هایی که امروزه در بتن استفاده می‌شوند، به‌ ویژه پایه پلی‌کربوکسیلات و نفتالین در ترکیب با ضدیخ‌ رفتار قابل قبولی نشان می‌دهند و معمولاً مشکلی ایجاد نمی‌ کنند. با این حال، ضدیخ هایی که حاوی ترکیبات کلرایدی هستند نباید در بتن‌ مسلح استفاده شوند؛ زیرا حتی اگر فوق‌ روان‌ کننده بتن هم در اختلاط وجود داشته باشد همچنان احتمال خوردگی میلگرد افزایش می‌ یابد.

  • هواساز یا حباب ساز بتن

ضدیخ‌ ها معمولاً هوای حبس‌ شده داخل بتن را کاهش می‌ دهند؛ برای همین باید میزان حباب درون بتن را با هواساز بتن تنطیم کرد. در پروژه‌ هایی که بتن در معرض چرخه‌ های ذوب و یخبندان قرار دارد، انجام آزمایش تعیین مقدار هوا قبل از بتن ریزی، یک اقدام ضروری برای جلوگیری از کاهش دوام بتن است.

  • افزودنی‌ های دیرگیر

ماهیت عملکرد این مواد با ضدیخ‌ها در تضاد است. ضدیخ‌ ها معمولا زمان گیرش را کمتر می کنند و بتن قبل از یخ زدگی سفت می شود، در حالی که دیرگیر کننده‌ ها مانند روان کننده بتن دیرگیر، فوق روان کننده بتن دیرگیر و دیرگیر پودری این فرآیند را کند می‌ کنند. به همین دلیل، استفاده همزمان این دو افزودنی می‌تواند منجر به رفتار غیرقابل پیش‌بینی در زمان گیرش شود و معمولاً توصیه نمی‌ شود مگر در موارد خاص که نتایج آزمایشگاهی تأیید کننده باشند.

  • پوزولان‌ ها (مانند میکروسیلیس یا سرباره)

پوزولان‌ ها از نظر شیمیایی تداخلی با ضدیخ ایجاد نمی‌ کنند و بطور معمول با یکدیگر سازگار و قابل مصرف هستند. با این وجود، مصرف این مواد معمولا نیاز بتن به فوق‌ روان‌ کننده را افزایش می‌ دهد، اما در مقابل، به دلیل تشکیل ساختاری فشرده‌ تر و کاهش مویینگی، باعث کاهش نفوذپذیری و بهبود دوام بتن در دماهای پایین می‌ شود. می توان از ژل میکروسیلیس استفاده کرد که شامل فوق روان کننده ها و میکروسیلس است.

هم افزایی ضدیخ با سایر افزودنی های بتن

میزان مصرف ضدیخ در بتن حاوی روان‌ کننده و هواساز

مقدار ضدیخ معمولاً بین ۳ تا ۸ درصد وزن سیمان است و بسته به دمای هوا، نسبت آب به سیمان و افزودنی‌ ها تغییر می‌ کند. فوق‌ روان‌کننده‌ها مصرف ضدیخ را ۱۰–۳۰ درصد کاهش می‌ دهند، در حالی که در بتن‌ های حاوی هواساز، مقدار ضدیخ ثابت می‌ ماند اما مقدار هواساز باید ۱۰–۱۵ درصد افزایش یابد. البته با کاهش دما و افزایش مقدار آب، مقدار ضدیخ نیز افزایش می‌ یابد. رعایت نکات مصرف تضمین می‌کند که بتن در هوای سرد عملکرد مناسبی داشته باشد.

برای خرید محصولات بتن شیمی خاتم با 22924145-021 تماس بگیرید.

ترتیب اضافه کردن افزودنی ها به مخلوط بتن

رعایت ترتیب افزودن مواد به اختلاط بتن  در هوای سرد اهمیت زیادی دارد:

  • معمولا هواساز بتن ابتدا همراه آب یا در پایان اختلاط اضافه می‌ شود.
  • فوق‌ روان‌ کننده پس از ترکیب اولیه آب و سیمان به مخلوط اضافه می‌ شود.
  • پوزولان‌ ها در مرحله افزودن سنگدانه یا داخل بچینگ افزوده می شوند.
  • انواع ضدیخ بتن همیشه باید در آخرین مرحله اضافه شود تا از واکنش زود هنگام و اختلال در زمان گیرش جلوگیری شود. نباید ضدیخ به مخلوط خشک اضافه شود.

عملکرد بتن حاوی ضدیخ و سایر افزودنی‌ ها در دمای پایین

ترکیب درست ضدیخ با افزودنی‌ ها در هوای سرد می‌تواند گیرش، مقاومت اولیه و کارایی بتن را بطور محسوسی بهتر کند. ضدیخ و زودگیر بتن زمان گیرش را سرعت می بخشند اما فوق‌ روان‌ کننده و هواساز ممکن است کمی تأخیر ایجاد کنند؛ بنابراین نتیجه دقیق فقط با آزمایش در شرایط کارگاهی مشخص می‌ شود.

در دماهای ۵ تا ۵- درجه، ترکیب ضدیخ و فوق‌ روان‌ کننده معمولا ۳۰ تا ۴۰ درصد مقاومت اولیه را افزایش می‌ دهد. همچنین، استفاده همزمان فوق‌ روان‌ کننده و ضدیخ باعث می‌ شود بتن روان‌ تر باشد، دیرتر سفت و پمپاژ و بتن ریزی آسان‌ تر شود.

اشتباهات رایج هنگام اجرا

اشتباهات رایجی وجود دارد که با رعایت چند اصل ساده قابل پیشگیری است:

  • مهمترین اشتباه استفاده از ضدیخ‌ های کلرایدی در بتن مسلح است که خطر خوردگی میلگرد را بالا می‌برد؛ در چنین شرایطی باید از ضدیخ‌ های نیتراتی استفاده شود. اشتباه رایج دیگر، افزودن زود هنگام ضدیخ است؛ در حالیکه این افزودنی باید در پایان اختلاط اضافه شود.
  • همچنین، ترکیب دیرگیر کننده با ضدیخ معمولا باعث ناسازگاری در زمان گیرش می‌ شود و باید از این ترکیب پرهیز کرد مگر اینکه آزمایش قبلی انجام شده باشد.
  • نادیده‌ گرفتن آزمایش هوای بتن نیز می‌تواند مشکل‌ ساز شود، چون ضدیخ معمولا مقدار هوای حبس‌ شده را کاهش می‌ دهد و لازم است از هواساز بتن استفاده شود.
  • نباید تصور کرد که ضدیخ جایگزین عمل‌ آوری است؛ حتی با وجود ضدیخ، باید ۲۴ تا ۷۲ ساعت یخ‌ زدگی بتن جلوگیری شود تا مقاومت اولیه حاصل شود. از پوشش‌ یا پتوهای حرارتی برای جلوگیری از افت دمای بتن در ساعات نخست می توان استفاده کرد تا هیدراتاسیون بطور کامل انجام شود.

بیشتر بخوانید: ضدیخ بتن یا گرم ‌کردن مصالح؟ بهترین روش بتن‌ ریزی در سرما

جمع‌بندی

عملکرد مناسب بتن در هوای سرد زمانی تضمین می‌ شود که ضدیخ و افزودنی‌ها درست انتخاب و صحیح ترکیب شوند. رعایت مقدار مصرف استاندارد، افزودن ضدیخ در مرحله پایانی اختلاط، پرهیز از مصرف افزودنی‌ های ناسازگار، و کنترل‌ هایی مانند درصد هوا، زمان گیرش و مقاومت اولیه ضروری است. همچنین، حتی با وجود ضدیخ، محافظت حرارتی اولیه باید انجام شود. اجرای دقیق این موارد باعث می‌ شود بتن در سرما گیرش قابل‌ قبول، مقاومت اولیه مناسب و دوام کافی داشته باشد. برای خرید محصولات بتن شیمی خاتم یا برای دریافت مشاوره و مشارکت در اجرا تماس بگیرید.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *